Nieproszony gość

Autor opisuje zmienne koleje losu małżeństwa, rozpoczynając od „Zimowej opowieści”, a kończąc na „Otellu” Shakespeare’a. Objaśnia w ten sposób główną tezę, wedle której zmagania pary w związku miłosnym oscylują między dwoma kategoriami:: „narcyzm - małżeństwo”. Udało mu się wyłożyć własne i cudze idee dotyczące relacji międzyludzkich w sposób naukowy, acz przejrzysty. Jednocześnie czytelnik przez cały czas odczuwa pasję, cierpienie i przerażenie, które stanowią chleb powszedni psychoanalityków.
Ronald Britton
Brytyjskie Towarzystwo Psychoanalityczne

To książka fascynująca, złożona i twórcza. James Fisher głęboko rozważa myśl psychoanalityczną i jej zastosowanie w pracy z parami o zaburzonej relacji, oryginalnie posiłkując się przy tym szczegółową analizą klasycznych sztuk scenicznych poświęconych małżeństwu. Zarówno „Zimowa opowieść” Shakespeare’a, jak i „Cocktail party” Eliota dotyczą ponownego połączenia męża i utraconej żony. Małżeństwa bohaterów rozpadły się – jak argumentuje Fisher – wskutek narcystycznego wycofania, które oznacza niedopuszczanie do siebie „inności” drugiego człowieka. Lektura niniejszej książki to przyjemność i strawa duchowa dla czytelników zainteresowanych psychoanalizą i literaturą piękną. Ubogaci praktykę kliniczną terapeuty i odbiór sztuk dramatycznych przez teatrofila.
Margaret Rustin
Kliniki Tavistock i Portman

„Nieproszony gość” to lektura cudowna na wielu poziomach. Dla mnie od pierwszego do ostatniego rozdziału była przyjemnością i pożytecznym zasobem w pracy z pacjentami indywidualnymi i parami. Podoba mi się zwłaszcza gimnastykowanie umysłu, by ogarnąć teorię psychoanalityczną, postaci dramatopisarzy, literaturę i pary, integrowanie ich tak, jak terapeuta par musi zintegrować historię pary, jej narrację oraz to, co dzieje się tu i teraz na sesji. Z chęcią będę z niej korzystać podczas szkolenia terapeutów par.
Joyce Lowenstein
Washington School of Psychiatry