Kradzież czasu i inne zniknięcia

Riccardo Lombardi w książce Kradzież czasu i inne zniknięcia analizuje mroczną stronę doświadczenia
psychoanalitycznego, gdy kradzieże i zniknięcia okazują się metaforami bardzo trudnych stanów
psychicznych. Bogaty materiał kliniczny służy jako ilustracja konfliktu między ciałem a umysłem, zanikania
myśli oraz lęku przed nieistnieniem. Psychoza, ze swoim „brakiem myśli”, jawi się jako
dramatyczne, ale inspirujące laboratorium, zdolne do ukazania zarówno ograniczeń, jak i potencjału
umysłu. Lektura książki fascynuje i budzi niepokój, ponieważ autor dotyka tego, czego każdy się obawia,
a jednocześnie poszukuje:: wyłaniania się psychiki na niepewnej granicy pomiędzy życiem a nieistnieniem.

Czas zmusza nas do uaktualniania koncepcji, z których korzystamy, i szukania nowych perspektyw.
W tej książce dokonuję refleksji nad psychoanalizą, biorąc pod uwagę to, z jakimi pacjentami obecnie pracujemy,
a także potrzeby, które skłaniają ich do poszukiwania pomocy. W swojej praktyce klinicznej coraz
częściej obserwuję u pacjentów pragnienie przeżywania życia i stawania się prawdziwym człowiekiem.
Ujawnia się to w sytuacjach pofragmentowania, jak w przypadku ostrych psychoz, ale dylemat ten dotyczy
również osób bardziej spójnych i pozostających w kontakcie z rzeczywistością.
Niemniej cel pozostaje taki sam:: zacząć przeżywać życie i stać się kimś prawdziwym. Lęk, którego
doświadczają ci pacjenci, ma związek z poczuciem nieistnienia, a bywa, że przybiera postać głębokiego
przekonania. Nie ma powodu, by im nie wierzyć, gdy mówią o „nieistnieniu”, nawet
jeśli w świecie zewnętrznym funkcjonują sprawnie.
(fragm. Wprowadzenia)

Riccardo Lombardi – psychiatra i psychoanalityk, członek Włoskiego Towarzystwa Psychoanalitycznego.
Wcześniej nakładem Oficyny Ingenium ukazała się książka tego autora zatytułowana
Bezkształtna nieskończoność. Kliniczne rozważania nad teoriami Matte Bianco i Biona.