Dysfunkcja wątroby

Dysfunkcja wątroby. Podręcznik dla lekarzy i studentów jest uporządkowanym zbiorem informacji zaczerpniętych z najnowszej literatury.

Początkowe rozdziały monografii mają na celu dać Czytelnikowi ogólny pogląd o anatomii i fizjologii wątroby, jak również o aktualnej diagnostyce chorób wątroby w kontekście wykorzystania jej w trakcie leczenia pacjenta, szczególnie w oddziałach szpitalnych.

W kolejnych rozdziałach Czytelnik ma możliwość zapoznania się z aktualnymi poglądami dotyczącymi ostrej, przewlekłej i zaostrzonej przewlekłej niewydolności wątroby. Przytoczone przez autora dane, pozwalają na samodzielną refleksję i ocenę aktualnych możliwości terapeutycznych. Czytelnik znajdzie w tekście monografii odpowiedź na wiele nurtujących Go pytań. Niestety, na niektóre pytania czytelnik nie znajdzie odpowiedzi, gdyż w aktualnym stanie wiedzy odpowiedź ta nie jest znana.

W niniejszym drugim wydaniu wzbogacono podręcznik o dwa nowe rozdziały poświęcone:: nowym substancjom psychoaktywnym i sterydom anaboliczno-androgennym.

W kolejnych rozdziałach monografii przedstawiono tematy mniej znane, ale istotne z punktu widzenia epidemiologii. Niealkoholowa stłuszczeniowa choroba wątroby oraz alkoholowa choroba wątroby dotyczą znacznego odsetka polskiej populacji. Całości dopełnia rozdział o zasadach znieczulenia pacjentów z przewlekłą chorobą wątroby do zabiegów innych niż przeszczepienie wątroby.

Monografia – co do zasady - dotyczy pacjentów z dysfunkcją wątroby. Dysfunkcja wątroby, w literaturze jest definiowana jako zwiększenie poziomu bilirubiny całkowitej w surowicy krwi powyżej 2 mg/dl. Może być ona spostrzeżona u pacjenta przez niego samego, przez lekarza pierwszego kontaktu, lekarza przyjmującego w poradni specjalistycznej, czy lekarza leczącego w oddziale szpitalnym. Pacjenci z dysfunkcją są zazwyczaj diagnozowani, w zależności od prawdopodobnej przyczyny żółtaczki, na oddziałach chorób wewnętrznych, chorób zakaźnych czy chirurgii ogólnej.

W przypadku wystąpienia ciężkiej dysfunkcji wątroby pacjenci mogą być hospitalizowani w oddziałach intensywnej terapii (w Polsce w oddziałach anestezjologii i intensywnej terapii). Ciężka dysfunkcja wątroby jest w nich najczęściej definiowana nie poprzez stężenie bilirubiny całkowitej w surowicy krwi, ale poprzez wartość punktową w odpowiednich skalach przeznaczonych do oceny stanu i rokowania chorych z dysfunkcją wątroby (CTP, SOFA i jej modyfikacje, MELD i jej modyfikacje, ADOPT-LC).

Niniejsze rozszerzone i uaktualnione wydanie monografii przeznaczone jest przede wszystkim dla szerokiego grona lekarzy specjalistów, lekarzy szkolących się, jak i studentów wyższych lat kierunku lekarskiego. Korzyść z przeczytania podręcznika odnieść mogą również przedstawiciele innych zawodów medycznych, jak również nieprofesjonaliści chcący uzyskać profesjonalną wiedzę na temat interesujących ich chorób wątroby.