Ewa Wysocka jest pracownikiem naukowym Uniwersytetu Śląskiego, jest również współautorką popularnego podręcznika Diagnoza psychopedagogiczna, opracowanego wspólnie z Ewą Jarosz, a wydanego przez nasze Wydawnictwo w 2006 roku. Tym razem w szczegółowej pracy podejmuje temat diagnozowania środowisk wychowawczych, stawiając sobie za cel połączenie wiedzy i umiejętności praktycznych. Jak określa to autorka, praca jest właściwie wstępem do proponowanych rozwiązań warsztatowych. Przedstawia najpierw pojęcia związane z diagnozą, następnie określa założenia i reguły dotyczące diagnozy rodziny i środowiska szkolnego, by w końcu omówić ich wpływ na jednostkę. Po zapoznaniu się z tą książką można lepiej zrozumieć i trafniej stosować diagnozę psychopedagogiczną.
WPROWADZENIE - CZŁOWIEK W ŚRODOWISKU ŻYCIA 1. Założenia teoretyczne - człowiek, jego rozwój i środowisko życia 2. Model postępowania diagnostycznego - konceptualizacja obszarów i wyznaczników
CZĘŚĆ I. PROCES DIAGNOSTYCZNY - ZAŁOŻENIA TEORETYCZNE I METODOLOGICZNE 1. Pojęcie diagnozy w naukach społecznych 2. Podejścia metodologiczne i modele diagnozy w naukach społecznych 3. Podstawowe zasady diagnozowania w naukach społecznych
CZĘŚĆ II. ŚRODOWISKO ŻYCIA W CZŁOWIEKU - WYBRANE ASPEKTY DIAGNOZY ŚRODOWISKOWEJ 4. Diagnoza podstawowych środowisk wychowawczych - założenia teoretyczne i metodologiczne
CZĘŚĆ III. JEDNOSTKA W ŚRODOWISKU ŻYCIA - WYBRANE ASPEKTY DIAGNOZY INDYWIDUALNEJ 5. Diagnoza indywidualna w ujęciu psychopedagogicznym 6. Diagnoza zaburzeń funkcjonowania społecznego jednostki ZAKOŃCZENIE BIBLIOGRAFIA ANEKS
Komentarze (0)
Chwilowo nie możesz polubić tej opinii
Zgłoś komentarz
Czy jesteś pewien, że chcesz zgłosić ten komentarz?
Zgłoszenie wysłane
Twój komentarz został wysłany i będzie widoczny po zatwierdzeniu przez moderatora.