Aktywności muzyczne jako interwencje zdrowotne w opiece nad osobami z demencją.

Monografia przedstawia aktywności muzyczne jako interwencje zdrowotne w perspektywie nauk o kulturze fizycznej. Łączy aktualny stan wiedzy z wynikami badań własnych opartych na danych pochodzących z międzynarodowego projektu HOMESIDE. Autorka analizuje wpływ aktywności muzycznych na jakość życia osób z demencją i ich opiekunów, omawia mechanizmy oddziaływania muzyki oraz identyfikuje czynniki sprzyjające i utrudniające wdrażanie interwencji do codziennej opieki. 

Szczególną wartością publikacji jest odejście od pytania, czy muzyka działa, na rzecz analizy, dla kogo, w jakich warunkach i za pośrednictwem jakich mechanizmów może ona wspierać osoby żyjące z demencją oraz ich opiekunów. Takie ujęcie pozwala lepiej zrozumieć zarówno możliwości, jak i ograniczenia interwencji muzycznych oraz dostarcza podstaw do projektowania skuteczniejszych programów wsparcia.

Publikacja jest adresowana do badaczy, fizjoterapeutów, muzykoterapeutów, terapeutów zajęciowych, psychologów, lekarzy, pielęgniarek oraz studentów kierunków związanych z naukami o zdrowiu, naukami o kulturze fizycznej i opieką nad osobami starszymi.

Recenzja

dr hab. Ludwika Konieczna-Nowak, prof. Akademii Muzycznej im. Karola Szymanowskiego w Katowicach::

Czytelnik otrzymuje kompletny, bogaty przegląd pozyskanych materiałów poddanych adekwatnym analizom i syntezom. Dzięki częstemu wprowadzaniu fragmentów dzienników (w części jakościowej) otrzymujemy wgląd w realne doświadczenia uczestników działań. (…) Praca jest nowatorska pod wieloma względami, od wyboru treści począwszy, po dobór zastosowanych rozwiązań metodologicznych. Dotyka istotnego społecznie problemu i wnosi cenny wkład w bieżący stan nauki.

dr hab. Magdalena Leszko, Uniwersytet Szczeciński, Moravian University (USA)::

Jednym z najcenniejszych punktów pracy jest sformułowanie oryginalnej tezy o selektywnym, domenowym charakterze oddziaływania muzyki. Autorka dowodzi, że muzyka wpływa głównie na emocjonalny i relacyjny wymiar jakości życia, nie zmieniając istotnie domen funkcjonalnych (np. mobilności), co jest spójne z wynikami innych badań. Otrzymane wyniki stanowią ważny krok w rozwoju niefarmakologicznych form wsparcia w zapewnianiu opieki osobie z demencją.