Alessandra Lemma w książce Psychotechniczne przemiany proponuje nowy sposób myślenia o psychoanalizie w erze cyfrowej. Odwołuje się do współczesnej filozofii i badań nad mediami, ukazując, jak technologia kształtuje ludzką podmiotowość. Autorka wprowadza nowatorskie pojęcia – technoplastyczność, psychotechniczne stawanie się, zapośredniczona algorytmicznie identyfikacja projekcyjna, cyfrowy pancerz oraz cyfrowe superego – i analizuje przenikanie algorytmicznej architektury do procesów nieświadomych. Liczne opisy przypadków klinicznych dowodzą, że techniki psychoanalityczne są w stanie przywracać głębię kształtowanej przez algorytmy spłaszczonej psychice, gdy pożądanie krąży w zamkniętych pętlach, zaś żałoby nie trzeba przeżywać, bo można bez końca unikać utrat. W książce poruszane są również złożone kwestie etyczne związane z terapią online; padają pytania o to, jak zadbać w takich warunkach o obecność i prawdę. Czytelnicy Psychotechnicznych przemian zyskają głębsze zrozumienie tego, w jaki sposób technologia wzmacnia zarówno mechanizmy obronne, jak i twórcze adaptacje, co pomoże psychoterapeutom w pracy z pacjentami, których życie psychiczne pozostaje głęboko splecione ze środowiskami cyfrowymi. Dla młodszego pokolenia urodzonego w erze postinternetowej, w post-AI nie istnieje żadne „przedtem”, z którym mogłoby porównać swoje obecne życie. O ironio, większość moich kolegów po fachu, tak jak ja, szkoliło się przed pojawieniem się internetu. Teraz zaś pracujemy z pacjentami, na których psychikę wywiera przemożny wpływ technologia, która nie odgrywała prawie żadnej roli w naszym rozwoju. Zadanie analizy polega na traktowaniu techniki cyfrowej bez nostalgii czy uprzedzeń, szukaniu odpowiedzi na pytanie, jakie zmiany zachodzą w tych warunkach w życiu psychicznym człowieka i w jaki sposób powinniśmy adaptować się jako specjaliści do coraz większego zapośredniczenia tożsamości, pragnienia oraz żałoby. (fragm. Wprowadzenia)
Alessandra Lemma . – członkini Brytyjskiego Towarzystwa Psychoanalitycznego, profesorka wizytującą na wydziale psychoanalizy w University College w Londynie, wykładowczyni w Centrum Anny Freud oraz profesorka wizytująca w Centro Winnicott w Rzymie. Jest laureatką kilku nagród, w tym Nagrody Sigourney (2022), Nagrody Scharffa (2025) oraz Nagrody Bernarda Rattigana (2025). Nakładem Oficyny Ingenium ukazała się jej książka,Ciało w umyśle. Rozważania o ciele w psychoanalizie i programach telewizyjnych.
Poza treścią – kiedy medium inscenizuje stawanie się Część I Algorytmy, pragnienia, rekonfiguracja self 1. Redefiniowanie subiektywności oraz rozwoju w erze cyfrowej 2. Dialogi wokół cyfrowej psyche 3. Od scrollowania do przepracowania Nastolatki, algorytmy i poszukiwanie spójności 4. W menisku samopoznania Redefiniowanie życia wysłuchanego w erze sztucznej inteligencji 5. Zapośredniczenie pożądania 6. O nieposiadaniu wszystkiego Fetyszyzacja trans kobiet w pornografii internetowej Część II Ekran do skóry Od obronnych fikcji do ucieleśnionej obecności 7. Prawda w kłamstwie 8. Zapośredniczona obecność Ciała i ekrany w przestrzeni analitycznej 9. Cyfrowe superego Ucieleśnienie pod algorytmicznym spojrzeniem 10. Od protezy do obecności 11. Żałoba, melancholia i maszyny Podsumowanie Psychoanaliza w interfejsie Glosariusz
Komentarze (0)
Chwilowo nie możesz polubić tej opinii
Zgłoś komentarz
Czy jesteś pewien, że chcesz zgłosić ten komentarz?
Zgłoszenie wysłane
Twój komentarz został wysłany i będzie widoczny po zatwierdzeniu przez moderatora.