Świat obiektów sugestywnych

W „Świecie obiektów sugestywnych” Christopher Bollas rozwija Freudowski opis tworzenia marzenia sennego, łącząc go z klinicznymi, teoretycznymi i kulturowymi spostrzeżeniami, by pokazać, że metod psychoanalityczna oferuje bogactwo sposobów rozumienia tego, co się tradycyjnie uznaje za „świat zewnętrzny”.
Wychodząc od podstaw techniki swobodnych skojarzeń i analizy sposobu, w jaki architektura współdziała ze śnieniem oraz życiem jednostek i społeczności, Bollas ostatecznie poszerza zakres działania psychoanalizy – przekracza jej związki z literaturą oraz kulturą i zmierza w kierunku rzeczywistych obiektów, które nas otaczają.
Podobnie jak w odniesieniu do sugestywnych, zewnętrznych struktur obecnych w naszym środowisku, Bollas opisuje, w jaki sposób rodzina, z jej odziedziczonymi strukturami genetycznymi, stanowi wcześniej już istniejącą, nieświadomą formację, i pokazuje, że ta wielowymiarowa jednostka, to coś więcej niż tradycyjne, psychoanalityczne pojęcie trójkąta edypalnego.
Bollas oferuje również fascynujący i kompleksowy przegląd ewolucji własnych teorii na przestrzeni ostatnich trzydziestu lat – w okresie, w którym jego zdaniem, społeczeństwo Zachodu rozwinęło coraz bardziej lekceważący, a nawet aktywnie wrogi stosunek wobec nieświadomego życia.
W całej książce napisanej przystępnym językiem, Bollas odrzuca uproszczoną koncepcję, jakoby życie psychiczne było zdeterminowane przez nieświadomość. Oferuje w zamian przekonujące studium tego, w jaki sposób nieświadome życie jest kształtowane przez cały wachlarz rozmaitych czynników wewnętrznych i zewnętrznych, a Freudowska Para zapewnia najlepszy sposób na uzyskanie wglądu w nasze sny, w nasze otoczenie, w nasze rodziny – i w nasze życie psychiczne w ogóle.