Autyzm

Z opinii recenzentów::

Monografia stanowi wszechstronną analizę systemów diagnozy, edukacji oraz wsparcia osób z autystycznym spektrum zaburzeń (ASD) w Polsce i wybranych krajach europejskich. Autorka koncentruje się na problematyce aktywizacji zawodowej osób z ASD, ukazując, w jaki sposób rozwiązania systemowe wpływają na ich integrację społeczną i zawodową. Przyjęta perspektywa interdyscyplinarna obejmuje zagadnienia z zakresu pedagogiki, psychologii, medycyny oraz prawa, co pozwala na kompleksowe ujęcie omawianej problematyki. Publikacja wypełnia istotną lukę w polskiej literaturze dotyczącej ASD, łącząc wiedzę teoretyczną z praktyką i perspektywą porównawczą. Może stanowić ważne źródło wiedzy dla naukowców i praktyków, a także impuls do dalszych badań nad optymalizacją diagnozy i terapii ASD w Polsce. Wartością dodaną jest jej interdyscyplinarne podejście, łączące perspektywę medyczną, psychologiczną, pedagogiczną i społeczną.

prof. dr hab. Teresa Żółkowska

Publikacja ma charakter syntetyzujący i dydaktyczny, stanowiąc usystematyzowane kompendium aktualnej wiedzy na temat systemów diagnozy, edukacji oraz instytucjonalnego wsparcia osób z całościowymi zaburzeniami rozwoju, ze szczególnym uwzględnieniem spektrum autyzmu. Na podstawie pogłębionej analizy dokumentów, aktów prawnych, danych statystycznych oraz materiałów zastanych autorka prezentuje złożony obraz organizacji wsparcia dla osób neuroróżnorodnych w wybranych krajach europejskich – Niemczech, Finlandii, Portugalii oraz Polsce – ukazując ich strukturę oraz stopień efektywności w kontekście aktywizacji społeczno-zawodowej. Opracowanie to pełni tym samym funkcję źródła referencyjnego dla badaczy, praktyków i decydentów zainteresowanych projektowaniem polityk publicznych w obszarze neuroróżnorodności i dostępności.

dr hab. Anna Prokopiak, prof. UMCS

Od Autorki::

Książka realizuje cel, jaki postawiłam przed nią jako autorka:: publikacja stanowi nie tylko zbiór informacji o diagnostyce, terapii, edukacji oraz instytucjonalnym systemie wsparcia osób autystycznych w Polsce, w zestawieniu z rozwiązaniami stosowanymi w wybranych krajach europejskich, ale także – przede wszystkim – próbę określenia optymalnych standardów postępowania w zakresie diagnozy oraz opieki, co w mojej ocenie pozwoli na stawianie rzetelnych diagnoz, unikanie pomyłek, jak również będzie mogło się przyczynić do poprawy sytuacji osób autystycznych w Polsce, w tym do znaczącego wzrostu ich aktywności zawodowej, a co za tym idzie – efektywniejszego dystrybuowania środków publicznych, dziś przeznaczonych nie na ich wsparcie, a na ich utrzymywanie.

We wstępie do książki przytoczyłam najświeższe dostępne dane dotyczące wielkości populacji osób z rozpoznaniem autystycznego spektrum zaburzeń w Polsce (korzystających ze świadczeń opieki zdrowotnej, uczących się, pracujących), a także kosztów z tym związanych. Tu sformułowane zostały także pytania badawcze, opisana została procedura realizacji badań. W rozdziale pierwszym przeanalizowałam definicje pojęcia autyzmu oraz klasyfikacje w aspekcie ich subiektywnych kryteriów przydatności. W rozdziale drugim omówiłam – istotne w procesie diagnostyki różnicowej, konieczne do przeprowadzenia – badania w obszarze somatycznym, biochemicznym, logopedycznym i psychiatryczno-psychologicznym. Standardy terapii prowadzonych dla osób z autystycznym spektrum zaburzeń w Polsce opisałam w rozdziale trzecim. Rozdział czwarty poświęciłam prawnemu, edukacyjnemu, zawodowemu i socjalnemu wsparciu osób z autyzmem oraz ich zatrudnieniu. W rozdziale piątym zaprezentowałam systemy opieki i wsparcia osób ze spektrum w wyżej wymienionych obszarach, funkcjonujące w wybranych krajach europejskich (Niemcy, Finlandia, Portugalia). Wnioski z przeprowadzonych badań, stanowiące jednocześnie odpowiedzi na postawione we wstępie pytania badawcze i propozycję procedury diagnostycznej, zawarłam w rozdziale szóstym, wskazując równocześnie na zidentyfikowane ograniczenia badań i dostrzeżone nowe obszary badawcze.

W książce tej naprzemiennie używam określeń takich jak autyzm, autystyczne spektrum zaburzeń, zaburzenie ze spektrum autyzmu, całościowe zaburzenia rozwoju, osoby neuronietypowe, osoby z niepełnosprawnością, jednak przed wszystkimi tymi określeniami stoi dla mnie człowiek i jakość jego życia.

Polecamy!